Eén, voor ons zeer relevante vraag, uit het ‘exclusieve interview’ in de PZC:

Vraag: In zeeland is veel te doen om ontpoldering. Heeft u dat niet veroorzaakt door een verdrag met Vlaanderen te sluiten over de aanpak van de Westerschelde?

Antwoord: “Nee. In de eerste plaats is dat in goed overleg met de Provincie gegaan. Niet alleen mijn handtekening staat eronder, maar ook die van de Provincie en Vlaanderen. Ontpoldering is geen compensatie van de derde verdieping, zoals veel mensen denken, maar van zaken die de afgelopen eeuw in de Westerschelde zijn gebeurd. Het is nu een vervuild gebied. De bedoeling is dat we weer die prachtige rivier ervan maken die het ooit was. Ik heb begrepen dat het advies van de commissie Maljers over ontpoldering niet onverdeeld goed is gevallen, omdat het lijkt alsof alle lasten op schouders van Zeeuws-Vlaanderen komen. Daar moeten we uit zien te komen. We moeten een oplossing vinden voor de ontpoldering en de mensen die dat raakt, maar wat zwaar weegt, zijn toch die handtekeningen onder dat internationale verdrag. En Vlaanderen zal ons daarop aanspreken. Maar het is Zeeland niet door de strot geduwd.”  

Commentaar LCF: Het boze sprookje wordt wel stellig werkelijkheid. Karla Peijs voert natuurlijk het door haar zelf ondertekende verdrag uit. Allemaal onder mom van dat het de bedoeling is er een prachtige rivier van te maken. En de provincie heeft dat ‘in goed overleg’ gedaan. Niét in goed overleg met de bevolking. Lees dus: in goed overleg met Gedeputeerde Staten.