Welkom op de website van de LCF Terneuzen

Freeke wil eisen bowling op papier [BN de Stem]

Door Eugène Verstraeten

TERNEUZEN Vrijdag 2 februari 2007   – Burgemeester en wethouders van Terneuzen moeten maar eens zwart op wit laten zien dat het bedrijf Loontjens de plaatsing van speelautomaten als voorwaarde heeft gesteld voor realisering van een bowlingbaan en biljartcentrum bij de skibaan.

Raadslid Cees Freeke dringt daar op aan in schriftelijke raadsvragen.

Loontjens wilde in samenwerking met Dallinga uit Sluiskil een bowlingbaan en biljartcentrum bouwen. Het initiatief werd volgens Loontjens door projectontwikkelaar European Leisure Development echter zonder overleg uit de plannen voor het Leisurecentrum geschrapt.

„Op de raadsvergadering kreeg de raad van de wethouder de schuld“, betoogt Freeke. „Loontjens zou als voorwaarde de plaatsing van speelautomaten hebben gesteld en de raad heeft daarvoor immers  een uitsterfbeleid vastgesteld.“ Volgens directeur Alexander Loontjens is de voorwaarde voor speelautomaten echter nooit gesteld.

„Alles wijst erop dat in de Koegorspolder zwaar op detailhandel zal worden ingezet en dat binnenkort een derde winkelcentrum verrijst“, concludeert Freeke.
Het raadslid neemt aan dat straks wordt voorzien in ruime parkeergelegenheid. „Dit zal aantrekkelijk zijn ten opzichte van de binnenstad, die een wisse leegloop tegemoet gaat.“

Freeke wijst erop dat de komst van een Colruyt supermarkt in eerste instantie verworpen werd door een meerderheid van de raad. „Maar toen het er in de raad op aan kwam, durfde men niet een motie van dien aard te steunen.“

Freeke vindt dat niet vreemd. „Gemeenteraden plegen hier te lande bij dergelijk projecten nu eenmaal niet het lef te hebben hun wil aan het college op te leggen en - zo nodig - het project af te schieten. Het college, ondraaglijk bang zijnde de trekpleister aan een andere stad kwijt te raken, durft op haar beurt niet haar wil aan de projectontwikke-laar op te leggen. Het laatste politieke redmiddel wordt aangegrepen: vlucht in een werkgroep.“
Dat daarin de ontwikkelaar, gemeente en provincie zitten is volgens het raadslid logisch. „Dit vanwege het minder fraaie politieke beginsel: ‘indien iedereen schuld heeft, heeft er niemand schuld’.“

Tot slot effent de provincie volgens Freeke het laatste stuk van de weg met een ‘verklaring van geen bezwaar’. „Een marginale toetsing: een ‘prachtige bovenregionale attractie’ acht men van zwaarder gewicht dan de eigen provinciale regels, die uiteraard slechts dienen om redelijke verzoeken van eigen individuele burgers af te wijzen.“